Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία (Προεδρικό Διάταγμα 141/1991, που τροποποιήθηκε με το ΠΔ 120/2013) οι υπαίθριες συναθροίσεις σε ορισμένη περιοχή, μπορεί να απαγορεύονται προληπτικά, με αιτιολογημένη απόφαση του αρμόδιου Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή ή Αστυνομικού Διευθυντή του νομού, μόνο, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής και γενικά αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια (Αρθρο 131§ 1 ΠΔ 141/1991, όπως τροποποιήθηκε κι ισχύει σήμερα)
Επομένως, όταν σε μια εξαγγελθείσα και μη απαγορευθείσα συγκέντρωση, όπως εν προκειμένω, από τις Παμμακεδονικές Ενώσεις ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών, εξαγγέλλεται «αντισυγκέντρωση» αναρχικών ομάδων, δύναται η Αστυνομία να απαγορεύσει την αντισυγκέντρωση καθόσον είναι πέρα από πρόδηλο ότι επίκειται σοβαρός κίνδυνος διατάραξης όχι απλώς της κοινωνικοοικονομικης ζωής, αλλά και κίνδυνος ζωής και σωματικής ακεραιότητας των συμμετεχόντων στη νόμιμη συγκέντρωση.

Εξάλλου, η πραγματοποίηση συγκεντρώσεων δεν προστατεύεται από το Σύνταγμα και επομένως επιτρέπεται η απαγόρευσή τους από την Αστυνομία, τόσο προληπτικά όσο και κατασταλτικά, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για κάθε είδους συγκέντρωση (αρθρ. 131 § 2 ΠΔ 141/1991)

Περαιτέρω, από την Ελληνική Αστυνομία επιτρέπεται σε κάθε περίπτωση η διάλυση των παράνομων συναθροίσεων. Τέτοιες είναι α) οι υπαίθριες συναθροίσεις που έχουν απαγορευτεί με αστυνομική Διάταξη
α) όλες οι δημόσιες συναθροίσεις, από τη στιγμή που παύουν να είναι
ήσυχες και χωρίς όπλα και εκτρέπονται σε πράξεις βίας κατά προσώπων ή πραγμάτων.

Συμπερασματικά, από τα παραπάνω προκύπτει ότι είναι δυνατή πάντοτε η απαγόρευση αντισυγκεντρώσεων των αναρχικών, είτε προληπτικά, είτε κατασταλτικά. Απλώς, ποτέ η αστυνομία δεν έχει αφεθεί να εφαρμόσει τη διακριτικής της ευχέρεια, διότι , δυστυχώς, το καθ΄υλην αρμοδιο Υπουργείο κατάντησε Υπουργείο Προστασίας του Εγκληματία Πολίτη..

ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΒΟΥΛΕΥΜΑ ΓΙΑ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΛΟΠΗ

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Σερρών με πρόσφατο Βούλευμά του, περαιώνοντας την διενεργηθείσα κύρια ανάκριση για κακουργηματική κλοπή κοσμημάτων αξίας άνω των 120.000€, απάλλαξε κατηγορούμενο, με τη σύμφωνη γνώμη του Εισαγγελέως, που είχε προτείνει την απαλλαγή, διότι από το αποδεικτικό υλικό, πείσθηκε ότι η έγκληση της φερομένης παθούσας ήταν ψευδής κι εκ δόλου ασκηθείσα. Ποια ήταν τα πραγματικά περιστατικά:

Πληθωρική διαζευγμένη Σερραία είχε συνάψει το 2011 δεσμό με επίσης διαζευγμένο, με τον οποίο διέμενε στο διαμέρισμά της στις Σέρρες. Όμως, αυτός διέκοψε τη σχέση κι ανέπτυξε νέα σχέση με άλλη κυρία, από τον Αύγουστο 2014. Μη αντέχοντας τη διακοπή της σχέσης, η μηνύτρια το Δεκέμβριο 2014 απέστειλε μια χειρόγραφη επιστολή στην νέα σύντροφο του μηνυόμενου περιγράφοντάς τον με τα χειρότερα λόγια, οπότε ο θιγόμενος από την επιστολή της άσκησε αγωγή αποζημιώσεως λόγω ηθικής βλάβης, που θα δικαζόταν το Σεπτέμβριο 2016. Η μηνύτρια αναλογιζόμενη την καταδίκη σε χρηματική ικανοποίηση για τη συκοφαντική δυσφήμιση που διέπραξε με την χειρόγραφη επιστολή, τον πίεζε να ανακαλέσει την αγωγή. Επειδή δεν την απέσυρε, εννέα μέρες πριν την εκδίκαση της αγωγής, υπέβαλε έγκληση για δήθεν κλοπή κοσμημάτων της αξίας 135.000€ από τον μηνυόμενο, που δήθεν διέπραξε, όταν διέμενε στο σπίτι της, μέχρι τον Οκτώβριο 2014, οπότε της απέδωσε τα κλειδιά του διαμερίσματός της.
Όμως, η μήνυση της δεν έπεισε Εισαγγελέα και Δικαστές, καθόσον αντελήφθησαν ότι ήταν καθαρά προσχηματική προς αντιπερισπασμό για να αποσύρει ο μηνυόμενος την αγωγή του. Επιπλέον, δεν πείσθηκε το Δικαστικό Συμβούλιο, διότι στην συκοφαντική επιστολή που είχε στείλει η μηνύτρια το Δεκέμβριο 2014 στην επόμενη σχέση του μηνυόμενου, δεν ανέφερε τίποτε για κλοπή κοσμημάτων από το διαμέρισμα της και δη αξίας 135.000€, που υποτίθεται ότι συνέβη τον Οκτώβριο 2014 και παρά τα όσα ανέφερε στην επιστολή, ότι έφυγε ο μηνυόμενος από το σπίτι της και η μηνύτρια βρήκε «άδειες ντουλάπες και συρτάρια».

Ορθά, κρίθηκε, ότι δεν ήταν λογικώς αναμενόμενο σε μια επιστολή που κατηγορούσε στην επόμενη σχέση το μηνυόμενο με μύρια όσα, να μην ανέφερνε κι ένα τόσο σοβαρό συμβάν, αυτό της υποτιθέμενης κλοπής των μεγάλης αξίας κοσμημάτων της .

Επίσης, το γεγονός ότι άσκησε την μήνυσή της δυο χρόνια μετά την υποτιθέμενη αφαίρεση των κοσμημάτων (Οκτώβριο 2014) και λίγες μέρες πριν την εκδίκαση της αγωγής του μηνυόμενου εναντίον της (Σεπτέμβριο 2016), αποτέλεσε σοβαρό στοιχείο που απομείωσε την αξιοπιστία της μηνύτριας.

Όλες αυτές τις λογικές ανακολουθίες της μηνύτριας πρόβαλε ο μηνυόμενος κατά την απολογία του, δια του συνηγόρου του (Δικηγόρου Βαγενά Φωτίου), στην Ανακρίτρια και στον Εισαγγελέα, με αποτέλεσμα να μην του επιβληθούν περιοριστικοί όροι μετά το πέρας της απολογίας του, και, στο τέλος, το Δικαστικό Συμβούλιο να κάνει δεκτή την απαλλακτική πρόταση του Εισαγγελέα και να τον απαλλάξει από την άδικη κι ανυπόστατη κατηγορία, παραδίδοντας τον μηνυόμενο στην κοινωνία απαλλαγμένο από το σπίλο της αναληθούς μηνύσεως της πρώην του.

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Πότε δεν είναι κακούργημα η μαγνητοφώνηση ομιλίας, χωρίς τη θέληση του συνομιλούντος (Με αφορμή το υπ’ αρ. 250/29.3.2018 Βούλευμα Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης)

Το Συμβούλιο Εφετών απασχόλησε υπόθεση παραβίασης απορρήτου επικοινωνίας δηλ. καταγραφής συνομιλίας με κινητό, που συνέβη στις Σέρρες μεταξύ δύο εν διαστάσει συζύγων τον Ιανουάριο 2015.

Τα πραγματικά περιστατικά
Η σύζυγος κινούμενη σε δημόσιο δρόμο, μεσημέρι, πηγαίνοντας να παραλάβει το γιο της από το δημοτικό, βρέθηκε αντιμέτωπη με τον εν διαστάσει σύζυγό της, ο οποίος για δικούς του λόγους άρχισε να την εξυβρίζει. Αυτή μη έχοντας άλλον μαζί της για προστασία, άρχισε να καταγράφει στο κινητό της τις ύβρεις.
Εν συνεχεία αυτή έκανε μήνυση για εξύβριση κι αυτός για παραβίαση απορρήτου επικοινωνιών κι ενδοοικογενειακή απειλή, ισχυριζόμενος ότι η καταγραφή είναι παράνομη και ότι η εν διαστάσει σύζυγος τον απείλησε φραστικά.
Λόγω του φερομένου κακουργήματος της αθέμιτης καταγραφής διατάχθηκε κύρια ανάκριση, που κατέληξε σε παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Σερρών σύμφωνα με το άρθρ. 370Α παρ. 2 εδ. β’ του Ποινικού Κώδικα, που τυποποιεί το κακούργημα της αθέμιτης μαγνητοφώνησης κάθε συνομιλίας του δράστη με τρίτο χωρίς την συναίνεση του τρίτου, είτε είναι δημόσια είτε ιδιωτική.
Κακούργημα θεωρείται, επίσης, η από τρίτο καταγραφή μη δημόσιας πράξης ή κάθε εν γένει συνομιλίας ετέρων προσώπων.
Με το ίδιο άρθρο τιμωρείται με την ποινή κάθειρξης μέχρι 10 ετών η περίπτωση, που ο εις εκ των συνομιλούντων καταγράφει τον άλλο χωρίς τη συναίνεσή του. Κι επειδή με την τελευταία τροποποίηση του νόμου (Ν. 3674/2008) δεν αναφέρεται στην περίπτωση αυτή, εάν η αθεμίτως καταγραφόμενη συνομιλία είναι δημόσια ή ιδιωτική, κατέληγε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Σερρών, ότι κάθε εν γένει καταγραφή προφορικής συνομιλίας χωρίς τη θέληση του άλλου, είναι κακούργημα, ελλείψει διευκρινήσεως στην διάταξη του νόμου, εάν η συνομιλία είναι ιδιωτική ή δημόσια.
Με αυτό το σκεπτικό η γυναίκα –θύμα της εξυβρίσεως βρέθηκε κατηγορούμενη για κακούργημα!

Άσκησε εμπρόθεσμα έφεση κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος και η υπόθεση ήχθη στο Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, το οποίο, τελικώς, δέχθηκε την πρόταση του Εισαγγελέως Εφετών κι έκρινε ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑ η καταγραφή χωρίς τη θέληση του συνομιλούντος, όταν η συνομιλία γίνεται σε δημόσιο χώρο, με τρόπο ώστε να γίνεται αντιληπτή στους γύρω, διότι η «μη δημόσια» συνομιλία, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί άγραφο στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του κακουργήματος της αθέμιτης μαγνητοφώνησης, δηλαδή, θα πρέπει να θεωρείται άδικη πράξη η καταγραφή, μόνο -κι εφόσον- δεν είναι δημόσια. Με άλλα λόγια κακούργημα είναι η καταγραφή μη δημόσιας συνομιλίας ή πράξης.
Έτσι άλλωστε, έκρινε το Συμβούλιο Εφετών Θράκης με το υπ’αρ. 232/2016 απαλλακτικό Βούλευμα, απαλλάσσοντας καταστηματάρχη που αποτύπωσε με κάμερα εντός του καταστήματός του συνομιλία και διαπληκτισμό ζευγαριού κι εν συνεχεία ξυλοδαρμό της γυναικός από τον άνδρα, υπολαμβάνοντας ότι η αποτυπωθείσα συνομιλία εφ’ όσον ήταν «δημόσια», δηλ μέσα σε ανοικτό κατάστημα, δεν είναι ποινικά κολάσιμη (παρά το ότι το γράμμα του νόμου δεν προϋποθέτει για να μην είναι αξιόποινη η καταγραφή από τρίτο, η συνομιλία των ετέρων προσώπων να είναι δημόσια).

Έτσι, η διάταξη 370Α ΠΚ γίνεται δεκτό ότι προστατεύει το απόρρητο της συνομιλίας, ενώ πράξη που τελείται δημόσια και η καταγραφή της δε συνιστά παραβίαση του απορρήτου (Υπ’ αρ. 24/2009 Διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Λαμίας, Δημ. Μαραγιάννη (ΠοινΔικ 2009. 1405)
Κατέληγε, τέλος, το Συμβούλιο Εφετών, ότι δεν είναι σκοπός του νόμου και του Συντάγματος, να αποτελέσει η προστασία «του απόρρητου επικοινωνίας» κάλυμμα παράνομων πράξεων, που τελούνται μάλιστα δημόσια και εις επήκοον και υπό τα όμματα πάντων, όπως της εξύβρισης της γυναίκας από τον άνδρα της σε δημόσιο δρόμο μέρα μεσημέρι. Κι άρα δεν νοείται, αυτός που διαπράττει εξύβριση να παραπονείται ότι παραβιάζεται «το απόρρητο της επικοινωνίας του», όταν καταγράφεται η άδικη πράξη του!
Η προκειμένη καταγραφή δεν αφορούσε απόρρητη ιδιωτική εμπιστευτική συνομιλία, αλλά βρισιές του μηνυτή εναντίον της, (17 φορές την αποκάλεσε «πουτ….») που τις φώναζε δυνατά, επί τούτου, για να ακούγονται σε όλους τους διερχομένους, με σκοπό να την εξευτελίσει και να την υποβιβάσει ως προσωπικότητα. Γι΄αυτό και πολύ ορθά απαλλάχτηκε από την βαριά κι άδικη κατηγορία.

Δημοσιεύσεις:
“ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ”

NEWX.GR

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ.GR

ΕΠΙΛΟΓΕΣ.TV

SERRESLIFE.GR

INFOSERRES.GR

Το Βούλευμα δημοσιεύτηκε στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών “ΝΟΜΟΣ” και “ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ” /Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών

Επίσης, σχετικά με το θέμα, παρακολουθείστε την ημερίδα για το απόρρητο των επικοινωνιών

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ 5.000 € ΓΙΑ ΕΞΥΒΡΙΣΗ  ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ  ΜΕΣΩ FACEBOOK

ΜονΠρωτΑθ 1082/2017

Με την υπ’ αρ. 1082/2017 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αναγνωρίστηκε υποχρέωση χρήστη του Facebook σε καταβολή 5.000 € εντόκως,  λόγω ηθικής βλάβης, που προκάλεσαν υβριστικά και συκοφαντικά σχόλια εναντίον  ενός  Σερραίου, χρήστη του Facebook, που αναρτήθηκαν από το δράστη το Μάρτιο 2016. Ο θιγόμενος απευθύνθηκε στο Δικηγόρο Σερρών, Βαγενά Φώτιο, ο οποίος άσκησε αγωγή εναντίον του υβριστή και συκοφάντη του εντολέα του, που ήταν κάτοικος Αθηνών, κι ως εκτούτου η αγωγή δικάστηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ως αρμόδιο κατα τόπον δικαστήριο της κατοικίας του εναγομένου.

Με την απόφαση, υποχρεώθηκε ο εναγόμενος να αφαιρέσει από την σελίδα του στο  Facebook τις υβριστικές και συκοφαντικές φράσεις εναντίον του ενάγοντος, διαφορετικά θα κατέβαλε πρόσθετα 500  ευρώ για κάθε μέρα άρνησης συμμόρφωσης και θα υποβάλλονταν σε προσωπική κράτηση 2 μηνών.

Ακόμη με την απόφαση, απαγορεύτηκε στον  εναγόμενο να κάνει  οποιαδήποτε αναφορά στο μέλλον σχετικά με τον ενάγοντα,  διαφορετικά ο εναγόμενος θα υπόκειται σε 1.000 ευρώ χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση 3 μηνών για κάθε τυχόν ανάρτηση  που αφορά τον θιγόμενο.

Από το παραπάνω δεδικασμένο, διαπιστώνεται ότι οι συνέπειες εξύβρισης και συκοφάντησης μέσω του διαδικτύου αντιμετωπίζονται εξ ίσου αποτελεσματικά, όπως ωσάν να λάμβαναν χώρα στον ‘πραγματικό κόσμο’ προφορικά ή μέσω του τύπου.

Μάλιστα, η εξύβριση ή συκοφαντική δυσφήμιση μέσω του διαδικτύου αποδεικνύεται ευκολότερα, διότι υπάρχουν τα γραπτά. Και τα γραπτά μένουν κι αποδεικνύουν πλήρως τα περιστατικά.

Επομένως, το συμπέρασμα είναι ότι  το Facebook  είναι μεν, ένα πολύ δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης που παρέχει πολλές  δυνατότητες,  όπως τον σχολιασμό σε ενέργειες που γίνονται από άλλα μέλη-χρήστες  του δικτύου ή μίας ομάδας. Όμως, αν ο σχολιασμός ξεφύγει από τα όρια της ευπρέπειας και προσβάλλει την τιμή του άλλου, τότε αυτός που προσβάλλει την τιμή,  την αξιοπρέπεια, την υπόληψη και την φήμη του άλλου, ας αναμένει να υποστεί τις ένδικες αξιώσεις του θιγομένου, με ταχύτατες δικαστικές διαδικασίες, πληρώνοντας το τίμημα της αθυροστομίας του, με τρεις πολύ χαρακτηριστικούς τρόπους:

Α) χρηματική αποζημίωση

Β) υποχρέωση διαγραφής των υβριστικών –συκοφαντικών διαδόσεων

Γ) απειλή χρηματικής ποινής για κάθε προσβολή του θιγέντος στο μέλλον.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ

ΜονΠρωτΑθ 1082/2017 (εργ.διαφ.)
Συντελείται εξύβριση και συκοφαντική δυσφήμιση με αναρτήσεις  μέσω facebook. Όρια ελευθερίας λόγου κι έκφρασης. Αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης εκ της προσβολής προσωπικότητας του παθόντος, με επιδίκαση  χρηματικής ικανοποίησης ποσού 5.000 ευρω.
Δεν υφίσταται υποχρεώση προηγούμενης εξώδικης δήλωσης κατ΄αναλογική εφαρμογή Ν. 1178/1981 (αστική ευθύνη του τύπου). Πότε υφίσταται υπποχρέωση προηγούμενης εξώδικης δήλωσης ανάκλησης των υβριστικών συκοφαντικών διαδόσεων. Αποδεικτικότητα των αναρτήσεων στο facebook. Αρμοδιότητα Δικαστηρίου και για α) Απαγγελία χρηματικής ποινής 500€ και προσωπικής κράτησης 2 μηνών σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την υποχρέωση άρσης της προσβολής προσωπικότητας δια της αφαίρεσης των υβριστικών φράσεων /συκοφαντικών διαδόσεων (946 ΚΠολΔ) και για  β) Υποχρεώση παράλλειψης στο μέλλον να αναφέρεται  ο εναγόμενος στον  ενάγοντα, με απειλή  χρηματικής ποινής 1.000 ευρω  και προσωπικής κράτησης 3  μηνών (947 ΚΠολΔ). Επιδίκαση δικαστικής δαπάνης και χωρίς κατάλογο εξόδων.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
www.epiloges.tv

TAXALIA.BLOGSPOT.GR

NEWX

www.zarpanews.gr

ΝΕΟ ΕΨΙΛΟΝ – Ενημερωτική εκπομπή “ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΕΜΕ”

NEWS MESSINIA

WWW.SERRESLIFE.GR

Οι πενήντα αποχρώσεις της πλαστογραφίας

Σ΄όλους είναι γνωστό το έγκλημα της πλαστογραφίας. Δηλαδή, το να απομιμείται κανείς  την υπογραφή άλλου, για σκοπό απόκτησης  παράνομου  οφέλους.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, που  ένας προϊστάμενος, ας πούμε, διατάσσει τον υφιστάμενο υπάλληλό του, να θέσει (ο υπάλληλος) την υπογραφή για λογαριασμό του προϊσταμένου του. Υπάρχει τότε πλαστογραφία; Όχι λέει σύμπασα νομολογία και θεωρία. Η έγκριση, η συναίνεση, η άδεια  απ’ τον «πλαστογραφούμενο» που είπε στον άλλο να θέσει την υπογραφή του, αυτομάτως καθιστά την απομιμούμενη υπογραφή μια καθόλα νόμιμη πράξη που έγινε για λογαριασμό αυτού που έδωσε την συναίνεσή του. Και δεν γίνεται λόγος για πλαστογραφία.

Τα προβλήματα αρχίζουν, όταν αυτός που έδωσε την εντολή στον υπάλληλό του να θέσει για λογαριασμό του την υπογραφή του, σε απώτερο χρόνο αρχίσει να διαδίδει ή να καταθέτει σε επίσημες αρχές, ότι δεν έδωσε ποτέ τέτοια συναίνεση. Ότι τέθηκε η υπογραφή του από τον υπάλληλό του, χωρίς την άδειά του. Τότε, πραγματικά, “κρεμά” τον υπάλληλο που εμπιστεύτηκε τον  προϊστάμενό του κι υπέγραφε για λογαριασμό του. Τότε πραγματικά μπορεί να χαρακτηριστεί ο υπάλληλος, άθελά του κι εντελώς άδικα, ως «πλαστογράφος»!

Να λοιπόν, μια γκρίζα περίπτωση «πλαστογραφίας», που όμως δεν είναι τέτοια, αλλά χαρακτηρίζεται ως τέτοια, εξ αιτίας ενός ανειλικρινούς ανθρώπου, που για δικούς του ιδιοτελείς σκοπούς  λέει ένθεν κακείθεν ότι δεν ξέρει τίποτα για το πώς μπήκαν οι υπογραφές του!

Τότε τι γίνεται άραγε; Καταδικάζεται ο αδίκως κατηγορηθείς για πλαστογραφία;

Η απάντηση εξαρτάται, από το εάν μπορεί ο αδικηθείς υπάλληλος να αποδείξει  ότι δεν είχε κανέναν προσωπικό λόγο να πλαστογραφήσει για δικό του όφελος ή για να ωφεληθεί κάποιος τρίτος. Ότι δεν υπήρξε τελικώς κανένα δικό του ή άλλου προσώπου, περιουσιακό όφελος.

Αυτό είναι θέμα αποδείξεως και πώς θα προσλάβει τις αποδείξεις  το κρίνον δικαστήριο. Εάν, μάλιστα, προστεθούν προκατειλημμένοι εις βάρος του υπαλλήλου μάρτυρες, που θέλουν να του κάνουν κακό, τότε είναι πιθανόν να επηρεάσουν δυσμενώς την κρίση του δικαστή για τον αδίκως κατηγορηθέντα  και να κριθεί «ένοχος» πλαστογραφίας. Πραγματικά, υπό αυτές τις περιστάσεις, δεν είναι δύσκολο να καταδικαστεί ένας αθώος!

Όμως, γι΄αυτό το λόγο υπάρχει ο δεύτερος βαθμός, το κατ’ έφεση δικαστήριο, που θα ξαναδεί την υπόθεση εξ υπαρχής από μηδενική βάση, θεωρητικώς τουλάχιστον έτσι πρέπει, και θα εκφέρει ορθότερη κρίση, εξετάζοντας νηφαλιότερα τα πραγματικά περιστατικά.

Γι΄αυτό άλλωστε, ισχύει το τεκμήριο αθωότητας άχρι αμετακλήτου αποφάσεως, δηλαδή μέχρι η υπόθεση κριθεί από τον Άρειο Πάγο ή η τελεσίδικη απόφαση να μην προσβληθεί με αναίρεση και καταστεί έτσι αμετάκλητη. Μέχρι την αμετάκλητη απόφαση λογίζεται ο κατηγορούμενος αθώος.Γι’ αυτό και δεν επιτρέπεται η δημοσιοποίηση κι η επίκληση, εδώ κι εκεί, μια πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης, γιατί δεν είναι τελειωτική της υποθέσεως.

Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση, κατ΄αρχήν  και γενικά,  απαγορεύεται η δημοσιοποίηση ακόμη και των  αμετάκλητων καταδικαστικών αποφάσεων, γιατί παραβιάζουν τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα  κι όποιος κοινοποιεί τέτοιες αποφάσεις υποπίπτει στο σχετικό ποινικό νόμο, που απαγορεύει τη δημοσιοποίηση. Βέβαια, εξαίρεση στον κανόνα συνιστά  η δημοσιοποίηση αποφάσεων για δημόσια πρόσωπα, για λόγους ενημέρωσης του κοινού.

Εν κατακλείδι, το ηθικό δίδαγμα είναι να μην εμπιστεύεσαι ποτέ αυτόν που σου λέει «βάλε για μένα την  υπογραφή μου», γιατί ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να οδηγηθείς από μια νόμιμη φαινομενικά πράξη και σε τι κακοτράχαλους ατραπούς μπορεί να εισέλθεις, για να αποδείξεις την αθωότητά σου.

 

 

To ιδιωτικό απόρρητο ισχύει και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

ΒΕΡΟΛΙΝΟ. Γερμανικό δικαστήριο απέρριψε χθες το αίτημα μητέρας προς το Facebook να της επιτρέψει την πρόσβαση στον λογαριασμό της πεθαμένης κόρης της. Στην απόφαση το Εφετείο του Βερολίνου, που ανέτρεψε προηγούμενη δικαστική ετυμηγορία σε πρώτο βαθμό, εξήγησε ότι το δικαίωμα στο απόρρητο των τηλεπικοινωνιών επεκτείνεται και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και προορίζεται μόνο για τα μάτια συγκεκριμένων ανθρώπων. Το ιδιωτικό απόρρητο παραμένει ευαίσθητο ζήτημα στη Γερμανία εξαιτίας της εκτεταμένης παρακολούθησης από την ανατολικογερμανική Στάζι και τη ναζιστική Γκεστάπο. Οι μνήμες της κατασκοπείας αφυπνίστηκαν με τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν το 2013 σχετικά με τον ρόλο των ΗΠΑ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η μητέρα μιας 15χρονης, η οποία έπεσε και σκοτώθηκε στο μετρό του Βερολίνου το 2012, επιχείρησε να αποκτήσει πρόσβαση στον λογαριασμό της κόρης της για να ανακαλύψει αν η μικρή αυτοκτόνησε ή αν ήταν ατύχημα. Το Facebook έχει αρνηθεί την πρόσβαση σε λογαριασμούς πεθαμένων, κλειδώνοντάς τους και επιτρέποντας μόνο να λειτουργήσουν ως πίνακας σημειωμάτων μνήμης από συγγενείς και φίλους.

Για περισσότερα εδώ

ΜΜΕ και συγκαλυμμένη διαφήμιση πορνογραφικής ταινίας
Στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης ( ΕΣΡ ) «έσυρε» το ΑΛΤΕΡ ο Σερραίος δικηγόρος Φώτης Βαγενάς,καταγγέλλοντας περίπτωση συγκαλυμένης διαφήμισης και ειδικοτερα καταγγέλοντας το περιεχόμενο της εκπομπής«Μεσημεριανό εξπρές» (31/3) που είχε ως θέμα της την πορνοστάρ Τζούλια Αλεξανδράτου
Το ΕΣΡ αφού μελέτησε την καταγγελία του Σερραίου δικηγόρου, επέβαλλε πρόστιμο 50.000 ευρώ στον τηλεοπτικό σταθμό για λόγους ποιότητας της εκπομπής και της νομοθεσίας περί προστασίας ανηλίκων.
Μιλώντας στο infoserres.gr o δικηγόρος Φώτης Βαγενάς, εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν να καταγγείλει στο ΕΣΡ τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΛΤΕΡ. “Κατά τον Κώδικα Δεοντολογίας οι τηλεοπτικές εκπομπές οφείλουν, μεταξύ άλλων, να μη προσβάλλουν τους ανηλίκους -προβάλλοντας λανθασμένα πρότυπα- και να μη προβαίνουν σε συγκαλυμμένη διαφήμιση.

 

Περαιτέρω, η κυκλοφορία, διάδοση, διαφήμιση ή διευκόλυνση κυκλοφορίας ή η δημόσια προβολή πορνοταινίας συνιστούν ποινικό αδίκημα. Αυτά διελάμβανε η καταγγελία μου στο ΕΣΡ εξ αφορμής της διαφημιστικής προβολής πορνοταινίας της ανωτέρω κυρίας”

 

Όπως έγινε γνωστό, εκδόθηκαν δύο αποφάσεις που καταδικάζουν το ΑΛΤΕΡ σε πρόστιμο απο 50.000 € (και συνολικά σε 100.000 €) εξ αφορμής της ταινίας της Αλεξανδράτου.

Η πρώτη απόφαση (313/2010) καταδικάζει λόγω συγκαλυμένης διαφήμισης του DVD με το πρόσχημα της ‘ενημέρωσης’.

 

Η δεύτερη απόφαση (314/2010) καταδικάζει το κανάλι διότι η προβολή του θέματος με ρεπορτάζ και επιμαχες φωτογραφίες και συνεντεύξεις απο ‘πρωταγωνιστές’ προσβάλλει την ανηλικότητα και διαμορφώνει λανθασμένα πρότυπα

ΣΧΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

ΤΟ ΒΗΜΑ

http://serresplus.blogspot.gr/2010/08/blog-post_13.html

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

parodynews.wordpress