ΑΓΡΟΤΗΣ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ ΚΙ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ ΜΗΔΕΝΙΣΕ ΑΠΑΙΤΗΣΗ 140.000€ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΑΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΡΑΦΗΚΑΝ 22.835€ ΩΣ ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΩΣ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΑ

Ολοσχερής μηδενισμός χρέους 140.000 ευρώ από οφειλόμενα δάνεια της πρώην ΑΤΕ επιτεύχθηκε από  αγρότη από το Αιγίνιο Πιερίας και πέτυχε να του επιστραφούν και 22.835 ευρώ ως αχρεωστήτως καταβληθέντα.

Το ιστορικό της υπόθεσης
Η διάδοχος της ΑτΕ Τράπεζα το Μάρτιο 2017 αιτήθηκε κι εκδόθηκε εις βάρος του αγρότη διαταγή πληρωμής: α) για 139.598,36€ από παλιά δάνεια της ΑτΕ που τα είχε ρυθμίσει με την διάδοχο τράπεζα και ήταν σε καθυστέρηση και β) για 28.914,83€ από δάνειο σε καθυστέρηση που είχε λάβει το 2006. Συνολικά επιτασσόταν με βάση τη Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης να καταβάλλει κεφάλαιο 168.513,19€, δικαστική δαπάνη 5.550€ και 668€ για λοιπά έξοδα δηλ. συνολικά 174.731,39€!
Τότε ο αγρότης απευθύνθηκε σε δικηγόρο ειδικό για αγροτικά δάνεια, στον δικηγόρο Σερρών Φώτιο Βαγενά. Με την εμπρόθεσμη άσκηση του κατάλληλου δικογράφου ανακοπής πέτυχε να ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής πρωτόδικα από το Μονομελές Πρωτοδικείο Κατερίνης, διότι έγινε δεκτό πώς τα 139.598,36€ ήταν όλα πανωτόκια, που παρανόμως διεκδικούνταν από την τράπεζα. Συγχρόνως, λόγω του ότι ο αγρότης είχε πληρώσει και 22.835,70 € περισσότερα από το διπλάσιο των αρχικώς ληφθέντων από την ΑτΕ κεφαλαίων, έγινε δεκτό να επιστραφεί το ποσό αυτό και να συμψηφιστεί με την υπαρκτή οφειλή των 28.914,83€, οπότε μειώθηκε η πραγματική οφειλή σε 6.079,13 €!
Η τράπεζα άσκησε έφεση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης κι εκδόθηκε η υπ’ αρ. 10/2019 απόφαση που έκρινε όμοια με την πρωτόδικη απόφαση και τελεσίδικα ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής, μηδενίζοντας οφειλή των 139.598,36€ από οφειλόμενα δάνεια της πρώην ΑΤΕ και επέστρεψε τα 22.835,70€ συμψηφίζοντάς τα με την άλλη υπαρκτή οφειλή των 28.914,83€, μειώνοντας την στα 6.079,13 €, όπως και το πρωτόδικο δικαστήριο είχε κρίνει. Η απόφαση πρόσφατα κατέστη αμετάκλητη κι έτσι δρομολογείται η άρση της κατάσχεσης που του είχε επιβάλλει η τράπεζα σε τραπεζικούς λογαριασμούς του, δεσμεύοντας επιδοτήσεις του.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ:

AGRONEWS

ΑΓΡΟΤΥΠΟΣ (www.agrotypos.gr)

ΣΕΡΡΑΪΚΑ ΝΕΑ (www.serraikanea.gr)

H ΠΡΟΟΔΟΣ

ΚΑΤΑΧΑΣ ΠΙΕΡΙΑΣ BLOG

agroekfrasi 140000

Νέα απόφαση Νόμου Κατσέλη. Μηδενικές καταβολές για μια πενταετία. Για τη διάσωση α’ κατοικίας  μηνιαία δόση 107€ για 20 χρόνια

Με την 428/2018 του Ειρηνοδικείου Σερρών, που δημοσιεύτηκε στις 10 Δεκεμβρίου  2018, ρυθμίστηκαν χρέη αγρότη απο το Δήμο Εμμανουήλ Παπά Σερρών.  Είχε συνολικές οφειλές απο αγροτικά δάνεια 27.628,79€, απο δύο καταναλωτικά δάνεια, ποσό  16.394,65€, απο μακροπρόθεσμο τοκοχρεωλυτικό δάνειο, ποσό 68.889,33€ με προσημείωση υποθήκης 120.000€ σε ακίνητο εγγυήτριας,  από αλληλόχρεο λογ/μο, ποσό 4.921,30€, απο έτερο αλληλόχρεο λογ/μο , ποσό 4.911€, απο ανοικτό προσωπικό δάνειο ως εγγυητής, ποσό 58.910€, συνολικά: 181.655,07€.

Επί της αιτήσεως είχε εκδοθεί αρχικώς η   υπ’ αρ. 39/2014 απόφαση  Ειρηνοδικείου Σερρών, με την οποία  είχαν οριστεί μηδενικές  δόσεις κι επανεξέταση μετά διετία, λόγω μηδενικού εισοδήματος.  Κατα την εκδίκαση της επανεξέτασης της αιτήσεως  εξεδόθη η προκείμενη απόφαση 428/2018 του Ειρηνοδικείου Σερρών, η οποία λαμβάνοντας υπόψιν τα εισοδήματά του και την αντικειμενική αξία της α΄κατοικίας του, όρισε μηδενικές δόσεις για τα δάνεια, που είχε ο αιτών λάβει χωρίς εμπράγματες  εξασφαλίσεις  και για τη διάσωση της α’ κατοικίας του ορίστηκε  αποπληρωμή τού 80% της αντικειμενικής αξίας της α’ κατοικίας του, ήτοι ποσό 25.739,56€ (διότι είχε ασκήσει την αίτηση Ν.3869/10 προ του 2015), το οποίο θα καταβάλει απο το Μάιο 2019 (λήξη της πενταετίας των μηδενικών δόσεων) και για 20 χρόνια με μηνιαία δόση ποσού 107,25€.  Εξαιρέθηκε, δε, απο την εκποίηση ένας αγρός που κατείχε εκτάσεως 3.500 τ.μ. λόγω μικρής εμπορικής αξίας.

Ιδού και το διατακτικό της αποφάσεως:

Η μετά θάνατον δικαίωση ενός αγρότη (Αναγνώριση ανυπαρξίας απαίτησης 36.000€ & Επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων)

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία ενός αγρότη από χωριό των Σερρών που είχε λάβει δάνειο για τις καλλιέργειές του συνολικού ποσού 3.000.000 δραχμών το 1999, το οποίο όμως καθυστερούσε να αποπληρώνει λόγω καταστροφής της παραγωγής του.

Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΩΤΟΚΙΑ
Όταν δημοσιεύτηκε ο Ν. 3259/2004 κι αιτήθηκε την υπαγωγή του δανείου του, στις διατάξεις για τα πανωτόκια των αγροτικών δανείων, (ήτοι μέγιστο οφειλής μέχρι το διπλάσιο του ληφθέντος κεφαλαίου μείον τις γενόμενες καταβολές), η τράπεζα του απάντησε ότι η οφειλή του δεν επηρεάζεται από το νόμο για τα πανωτόκια, κι απαίτησε το ποσό των 27.557,45€, το οποίο τον υποχρέωσε να το αναγνωρίσει με «Πρόσθετη πράξη ρύθμισης οφειλής» το 2007, πληρωτέο σε 10 χρόνια από το 2007 έως το 2017, σε εξαμηνιαίες δόσεις, οπότε θα κατέλαβε συνολικά ποσό 36.495,74€.

Εντωμεταξύ βγήκε στη σύνταξη το 2005, αλλά πλήρωνε τις δόσεις από την πρόωρη σύνταξή του. Ο αγρότης αυτός, έχοντας την πεποίθηση ότι έχει εξοφλήσει το διπλάσιο του κεφαλαίου, άσκησε αγωγή το 2012 στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών. Εκδόθηκε αρχικά η προδικαστική απόφαση υπ’ αρ. 143/2015, που διέταξε λογιστική πραγματογνωμοσύνη προκειμένου να ελεγχθούν λογιστικά οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί και τα αποδεικτικά έγγραφα.

ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ!

Όμως, ζώντας κάτω από το καταθλιπτικό άγχος της υποτιθέμενης οφειλής στην τράπεζα, ο ενάγων απεβίωσε το 2015, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η πραγματογνωμοσύνη. Ο πραγματογνώμων (καθηγητής λογιστικής του ΑΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας) με εντολή των κληρονόμων τού αποβιώσαντος προχώρησε στην λογιστική πραγματογνωμοσύνη, την οποία κατέθεσε τελικώς το 2017 στη γραμματεία του ανωτέρω δικαστηρίου. Εξέλεγξε τις λήψεις των δανείων και τις πληρωμές, και κατέληξε στο ότι ο ενάγων είχε δίκαιο, είχε εξοφλήσει στο διπλάσιο το δάνειο που έλαβε.

ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ
Στη συνέχεια οι κληρονόμοι του αποβιώσαντος αγρότη, επανέφεραν προς συζήτηση την αγωγή και αφού εκδικάστηκε το Μάρτιο του 2018, έχοντας πλέον το Δικαστήριο υπόψιν του τη διενεργηθείσα λογιστική πραγματογνωμοσύνη, εκδόθηκε η υπ αρ. 144/28.6.2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών, η οποία δικαίωσε τους ισχυρισμούς του εκλιπόντος αγρότη, έστω και μετά θάνατον.

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Σύμφωνα με την απόφαση, αναγνωρίστηκε ότι με βάση το αρχικό δάνειο των 3.000.000 δρχ (8.804,11€) αυτός είχε πληρώσει συνολικά 24.963,69€ δηλαδή το διπλάσιο (17.6.08,22€) κι επιπλέον 7.355,47€ αχρεωστήτως, το οποίο υποχρεώνεται η τράπεζα να επιστρέψει στους κληρονόμους του!

ΚΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΩΣ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΩΝ!
Σίγουρα, η δικαίωσή του δεν είναι άνευ περιεχομένου, αφού οι κληρονόμοι του απαλλάσσονται από ένα άδικο και παράνομο χρέος δήθεν συνολικού ποσού 36.495,74€, που η τράπεζα του είχε φορτώσει εντελώς αυθαίρετα και θα’ χουν λαμβάνειν από την τράπεζα τα ως άνω, που αυτή αχρεωστήτως εισέπραξε.
Άραγε, ο εκλιπών, που έφυγε από τη ζωή με αυτό το μαράζι, εκεί ψηλά που βρίσκεται πλέον, θα λάβει την πληροφορία, ότι δικαιώθηκε, για να βρει η ψυχή του μόνιμη ανάπαυση;

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ

SERRESLIFE

INFOSERRES

NEWX.GR

INFONEWS24.GR

ΣΕΡΡΑΪΚΑ ΝΕΑ

AGROTYPOS.GR

PALO.GR

Ελεύθερο Βήμα, ιστοσελίδα

Η απόφαση 2343/2016 του ΜονΠρωτΑθηνών

Με αφορμή τη διακίνηση, ανακύκλωση και σχολιασμό της υπ’ αρ. 2343/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επιβάλλεται να δοθούν οριμένες χρήσιμες διευκρινήσεις:

1ον Η συγκεκριμένη απόφαση ακύρωσε μια διαταγή πληρωμής ποσού 30.901,98 € που ήταν χρεωστικό υπόλοιπο από σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού κι αφορά μόνο την ανακόπτουσα εταιρεία, τους εταίρους και εγγυητές ανακόπτοντες. Συνεπώς δεν ισχύουν τα διαδούμενα «Κανείς δανειολήπτης δεν οφείλει τίποτα και σε καμιά τράπεζα». Πρόκειται περί απίστευτης γενίκευσης, παντελώς αναληθούς.

2ον Η διαταγή πληρωμής ακυρώθηκε γιατί έγινε δεκτός λόγος ανακοπής που αφορούσε στην καταχρηστική συμπεριφορά από την τράπεζα, συνιστάμενη στο ότι αυτή (η τράπεζα) ήταν υπαίτια της πρόκλησης της οικονομικής αδυναμίας της εταιρείας (καθ’ ης η διαταγή πληρωμής). Δηλαδή η μη πληρωμή του χρεωστικού κατάλοιπου των 30.901,98€ της σύμβασης αλληλόχρεου λογαριασμού που σύνηψε η ανακόπτουσα ετερόρρυθμη εταιρεία οφείλετο στο ότι από αποκλειστική υπαιτιότητα της τράπεζας, και συγκεκριμένα από αδικαιολόγητη κωλυσιεργία αρμοδίου υπαλλήλου της, δεν εγκρίθηκε στην εταιρεία να υπαχθεί στο πρόγραμμα νέου χαμηλότοκου δανεισμού του ΤΕΜΠΕ με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, με αποτέλεσμα η εταιρεία να καταστραφεί οικονομικά κι έτσι να μη μπορεί να εξυπηρετήσει το επίδικο δάνειο με υπόλοιπο 30.901,98€ το οποίο έσπευσε η τράπεζα να το εξοπλίσει με διαταγή πληρωμής. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η οικονομική ζημία της εταιρείας ύψους 135.838,14€ από απώλεια παραγγελιών λόγω αδυναμίας προμήθειας πρώτων υλών, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, εάν η τράπεζα δια του αρμοδίου υπαλλήλου της είχε εγκαίρως εισηγηθεί θετικά να λάβει η ανακόπτουσα εταιρεία μέσω ΤΕΜΠΕ νέο χαμηλότοκο δάνειο για αγορά πρώτων υλών κι εκτέλεση της παραγγελίας της, για να εισπράξει το τίμημα της παραγγελίας, ώστε να μπορέσει να εξυπηρετήσει το επίδικο δάνειο. Κρίθηκε επομένως η συμπεριφορά της τραπέζης καταχρηστική και γι΄αυτό είναι άκυρη η διαταγή πληρωμής λόγω κατάχρησης δικαιώματος της τράπεζας.
Επομένως, όλα όσα διαδόθηκαν ότι «Από την στιγμή που η δανειακή σύμβαση θεωρείται αδικοπραξία, διαγράφεται οριστικά, ενώ σύμφωνα με την απόφαση, αν η τράπεζα συνεχίσει να απαιτεί την αποπληρωμή του «υποτιθέμενου» δάνειου, τότε διαπράττει και απάτη» ή «απόπειρα να νομιμοποιήσει έσοδα από εγκληματικές πράξεις» κρίνονται αναληθή και όλως παραπλανητικά .

3ον Από την παραπάνω απόφαση επίσης δεν στοιχειοθετούνται τα διαδοθέντα ότι δεν ασκήθηκε έφεση ή αναίρεση διότι τότε, «ο δικηγόρος τους θα πήγαινε φυλακή, παραβιάζοντας το καθήκον της Αλήθειας, του άρθρου 116 ΚΠολΔ», τα οποία είναι απολύτως ανακριβή και παραπλανητικά.

4ον Επίσης, ανακριβώς αναφέρεται ότι «επιπροσθέτως έκρινε ότι η τράπεζα οφείλει στον δανειολήπτη τουλάχιστον το ποσό των 140.000 ευρώ!». Δεν έκρινε άμεσα το Δικαστήριο ότι ενέχεται να καταβάλλει η τράπεζα το ποσό αυτό. Διαλαμβάνεται παρεμπίπτουσα κρίση του Δικαστηρίου ότι η τράπεζα προκάλεσε την απώλεια εσόδων στην ανακόπτουσα, που μπορεί να στηρίξει μεταγενέστερα άσκηση αγωγής αποζημίωσης κατά της τράπεζας από την ανακόπτουσα εταιρεία. Κι αυτό είναι το μόνο ορθό από την παραπάνω απόφαση κι όχι ότι η απόφαση έκρινε (δηλαδή επιδίκασε) το ποσό των 140.000€.

5ον Επίσης, δεν είναι αληθές ούτε βάσιμο ότι μετά την έκδοση της απόφασης αυτής «Οι Πολίτες δικαιούνται με αγωγές να διαγράψουν οριστικά τα δάνειά τους από τις τράπεζες αυτές και να απαιτήσουν και μια σοβαρότατη αποζημίωση έκαστος, γιατί οι τράπεζες έχουν ευθύνη για την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού!» ή «καμιά από αυτές (τράπεζες) δεν μπορεί να ζητά την εξόφληση δανείων από τους Πολίτες, όταν αυτές είναι υπεύθυνες για την οικονομική αδυναμία αποπληρωμής των δανείων, μια και με την παράνομη συμπεριφορά τους έχουν φτωχοποιήσει του πάντες!» ή «κανείς δανειολήπτης δεν οφείλει τίποτα και σε καμιά τράπεζα, όταν αποδεικνύεται ότι η τράπεζα είναι η υπεύθυνη της οικονομικής αδυναμίας του δανειολήπτη». Αυτές οι διαδόσεις είναι ανιστόρητες γενικότητες και δημιουργούν παραπλάνηση στο αναγνωστικό κοινό.

6ον Δεν θα πρέπει να παραπλανάται το αναγνωστικό κοινό ότι μετά την έκδοση της απόφασης αυτής:
«Όποιος δικηγόρος αρνηθεί τη νομική υποστήριξη του πολίτη, βάσει της τραπεζικής απάτης και της απόφασης 2343/2016, θα πρέπει τουλάχιστον να καταγγέλλεται από τον πολίτη στον σύλλογο του και να αναζητούνται από αυτόν οι σχετικές ποινικές και οι αστικές ευθύνες, δηλαδή, σε ότι ζημιωθεί ο Πολίτης από την άρνηση του Δικηγόρου θα πρέπει να παρθεί από την προσωπική περιουσία του συγκεκριμένου Δικηγόρου ή και Δικαστή, αναλόγως ποιος προκάλεσε τη ζημία στον πολίτη!»
Όλα τα ανωτέρω δεν έχουν καμιά σχέση με την εν λόγω απόφαση, η οποία αφορά μια και μόνη περίπτωση, που δεν μπορεί να γενικευτεί, ούτε επέχει θέση νόμου, ούτε τα περιστατικά της ταιριάζουν με την πλειονότητα των περιπτώσεων των «κόκκινων» δανείων, ούτε μπορεί να εφαρμοστεί αμέσως και αυτομάτως (αυτοδικαίως) για το σύνολο των δανειοληπτών της χώρας, όπως «ελαφρά τη καρδία» και εντελώς παραπλανητικά διαδίδει η συγκεκριμένη ειδησεογραφία.

7ον Κάθε περίπτωση δανειολήπτη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, που χρήζουν εξειδικευμένης αντιμετώπισης.

8ον Δεν προκύπτει εάν η απόφαση αυτή έχει τελεσιδικήσει ή έχει καταστεί αμετάκλητη. Δεν μπορεί να το πει κανείς αυτό με βεβαιότητας, εάν δεν επιδειχθούν οι εκθέσεις επίδοσης αντιγράφου της απόφασης στην καθης η ανακοπή τράπεζα καθώς και το πιστοποιητικό μη άσκησης ενδίκων μέσων.

Συμπερασματικά, κάθε απόφαση πρώτιστα αφορά την κατ΄ιδίαν περίπτωση. Έχει η σκέψη του Δικαστηρίου χρησιμότητα για άλλες περιπτώσεις με χαρακτηριστικά, όμως, που προσιδιάζουν στην κριθείσα περίπτωση. Αυτό σε κάθε περίπτωση. γίνεται με επισταμένη μελέτη και από επαΐοντες και γνώστες του αντικειμένου.

ΠΕΡΙ  ΤΗΣ ΝΕΑΣ  ΡΥΘΜΙΣΗΣ «ΚΟΚΚΙΝΩΝ» ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ

Με αφορμή τις εξαγγελίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων αγροτικών δανείων (ο Υπουργός Ευ. Αποστόλου κάνει λόγο για 80.000 ΑΦΜ ότι εντάσσονται στη ρύθμιση), όπου προβλέπεται διαγραφή 100% των τόκων υπερημερίας και διαγραφή κεφαλαίου μέχρι 60%, ανακύπτουν ορισμένα ζητήματα που θα απασχολήσουν (ή θα δυσκολέψουν) τους ενδιαφερόμενους αγρότες στην πράξη κατά την εφαρμογή της εξαγγελθείσας ρύθμισης.
1ον) Η ρύθμιση απευθύνεται σε φυσικά πρόσωπα. Οπότε αποκλείονται νομικά πρόσωπα, όπως εταιρείες με αντικείμενο αγροτική δραστηριότητα. Σημειωτέον, ότι ο νόμος για τα πανωτόκια, εφαρμόζεται και σε νομικά πρόσωπα, δηλ. εταιρείες αγροτών. Ο Άρειος Πάγος με την αρ. 11/2016 απόφαση της Ολομέλειας απεφάνθη, ότι θεωρούνται αγρότες και τα νομικά πρόσωπα και μάλιστα τόσον οι προσωπικές, όσον και οι κεφαλαιουχικές εταιρίες ή οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, οι ΙΚΕ, που οι εταίροι κατά πλειοψηφία είναι αγρότες και ασχολούνται με την γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία κλπ. Άρα, με βάση την προκείμενη ρύθμιση, δάνεια εταιρειών με αγροτικό αντικείμενο ή με εταίρους αγρότες δεν θα μπορέσουν να ρυθμιστούν!
2ον ) Όσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα, η ρύθμιση προβλέπει κούρεμα τόκων και διαγραφή 60% του κεφαλαίου, αφού ληφθεί υπόψιν ο νόμος 3259/2004, δηλ. αφού υπολογιστούν από τις τράπεζες, που χορήγησαν τα ληφθέντα κεφάλαια: α) τα κεφαλαία που χορηγήθηκαν στον αγρότη β) τα ποσά που δόθηκαν από τον αγρότη έναντι των ληφθέντων κεφαλαίων.
Απορίας άξιον είναι εάν θα εφαρμοστεί τώρα ορθά ο νόμος.

Στην πράξη, έχει αποδειχθεί ότι η ΑτΕ από το 2004, που τέθηκε σε ισχύ ο ανωτέρω νόμος, έχει δυσκολία στην ερμηνεία του, καθώς δεν ήταν λίγοι οι αγρότες, που ισχυρίζονταν ότι έχουν ολοσχερώς εξοφλήσει, αλλά η τράπεζα ζητούσε κι άλλα, ερμηνεύοντας εσφαλμένως τον ανωτέρω νόμο. Κι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη δικαιοσύνη για να βρουν το δίκιο τους.

Περιπτωσιολογία – αληθινές ιστορίες διαγραφής χρέους
Τέτοια περίπτωση αγροτών είναι αυτών από το Χουμνικό Σερρών που τους ζητούσε η ΑτΕ 28.000€. Με αμετάκλητη απόφαση (υπ’ αρ. 126/2012 Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών) δικαιώθηκαν οι αγρότες και αναγνωρίστηκε, ότι δεν οφείλουν το ποσό, διότι σε σχέση με τα ποσά που είχαν λάβει, είχαν πληρώσει ήδη το διπλάσιο. Οπότε το ποσό των 28.000€ που η ΑτΕ περαιτέρω αξίωνε ήταν αδικαιολόγητο κι αχρεώστητο.

Με παρόμοια αμετάκλητη απόφασή του (υπ αρ.125/2012) το ίδιο δικαστήριο για άλλη απαίτηση της ΑτΕ ύψους 101.000 € (37.530 € κεφάλαιο και 63.008 € τόκοι) κατά αγρότη από το Νέο Σκοπό, έκρινε, ότι η ΑτΕ εσφαλμένα υπολόγιζε την απαίτησή της και δεν έλαβε υπόψιν καταβολές που έγιναν από τον οφειλέτη αγρότη. Τελικά, το Δικαστήριο ακύρωσε την «αναγνώριση οφειλής» για το παραπάνω ποσό που είχε υπογράψει ο αγρότης και ακύρωσε κατά 70.000 € την απαίτηση περιορίζοντάς τη στα 30.000€, δικαιώνοντας κατά πολύ τις αντιρρήσεις του αγρότη.

Άλλη περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου ήταν πρόσφατη υπόθεση αγρότη από την Πιερία, που η τράπεζα διεκδικούσε υποτιθέμενες οφειλές 140.000€ και ακυρώθηκε εξ ολοκλήρου το ποσό, με ορθή εφαρμογή του νόμου από την υπ’ αρ. 45/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης (ενώ η τράπεζα επέμενε ότι της οφείλει 140.000€ από δάνεια ΑτΕ).

Ή όπως περίπτωση αγρότη από το χωριό στα βόρεια του Νομού Σερρών που η τράπεζα διεκδικούσε ποσό 25.56,61 € αποπληρωτέο σε δέκα χρόνια εντόκως, δηλ. συνολικά μέχρι το 2017 θα έπρεπε να πληρώσει 34.572,23 €, και κατέφυγε κι αυτός στα Δικαστήρια για να βρει το δίκιο του, γιατί ισχυριζόταν ότι τα δάνεια, που πράγματι είχε λάβει ήταν 3.000.00 δρχ. προ του έτους 2000 κι είχε πληρώσει το διπλάσιο τους. Διατάχθηκε λογιστική πραγματογνωμοσύνη με την υπ’ αρ. 143/2015 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών και η λογιστική πραγματογνωμοσύνη κατέδειξε ότι ο αγρότης έχει δίκαιο!

Και δεν είναι μόνο αυτές οι περιπτώσεις. Είναι πάμπολλες οι αποφάσεις που ερμήνευσαν το νόμο περί πανωτοκίων, χαρτογραφώντας μια συστηματική πλημμελή ερμηνεία από τα εμπλεκόμενα πιστωτικά ιδρύματα.

Άρα, από την μέχρι τώρα εμπειρία στην εφαρμογή του νόμου για τα πανωτόκια, διαπιστώνεται, ότι καθόλου εύκολα θα επαληθευτεί η εξαγγελία για «κούρεμα 60% του κεφαλαίου» και τελικώς θα ισχύσει το ρηθέν «πολλοί οι κλητοί, ολίγοι οι εκλεκτοί» που θα πετύχουν να τους κουρευτούν κατά κεφάλαιο τα δάνεια. Εν κατακλείδι, το μεγάλο στοίχημα, θα είναι η σωστή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου για τα πανωτόκια από τις ίδιες τις τράπεζες , κάτι το οποίο μέχρι σήμερα δεν διαφάνηκε να γίνεται με συνέπεια, συναινετικά και χωρίς καταφυγή στις δικαστικές αίθουσες. Θα αναμένουμε με ενδιαφέρον τα στατιστικά αποτελέσματα για αυτά τα 80.000 ΑΦΜ που επίκειται να ενταχθούν στην πολλά υποσχόμενη ρύθμιση.
Σχετικοί σύνδεσμοι: Αποτελέσματα εξωδικαστικού μηχανισμού
ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ
ΤΗΛΕΠΙΛΟΓΕΣ 1

ΤΗΛΕΠΙΛΟΓΕΣ 2

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ:
ΟΕΝΕΤ.GR

AGROTYPOS.GR

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ περι ρυθμισης κοκκινων αγροτικων δανειων

ΑΚΥΡΩΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΠΟΣΟΥ 174.731,39 €

Αναφορικά με αγροτικά δάνεια, μαθήματα ορθής απονομής δικαίου έδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Κατερίνης με την πρόσφατη υπ’ αρ. 45/13.2.2018 οριστική απόφασή του, με την οποία ακύρωσε διαταγή πληρωμής ποσού 174.000€, εφαρμόζοντας ορθά το νόμο περί πανωτοκίων (αρθρ. 39 Ν. 3259/2004). Η υπόθεση αφορά αγρότη από την περιοχή Αιγινίου Πιερίας, ο οποίος είχε λάβει αγροτικά δάνεια από την ΑτΕ, για τα οποία τού δήλωσε το 2004 η τράπεζα ότι δεν επηρεάζονται από το νόμο για τα πανωτόκια (Ν. 3259/2004) και το 2005 τον έβαλε να αναγνωρίσει και να υπογράψει 10ετή ρύθμιση των υποτιθέμενων οφειλομένων δανείων του, ύψους 117.000€. Το ποσό της ρύθμισης με τους τόκους μέχρι το 2017 έφτασε στα 139.598,36€, οπότε καταγγέλθηκε και απαιτήθηκε ολόκληρο το ποσό.
Ο ίδιος αγρότης είχε λάβει το 2006 από την διάδοχο τράπεζα κι ένα άλλο αγροτικό δάνειο ύψους 25.000€, που το 2017 είχε φτάσει στα 28.914,83 €, οπότε καταγγέλθηκε κι απαιτήθηκε ολόκληρο το ποσό.
Από την τράπεζα εκδόθηκε το 2017 διαταγή πληρωμής για τα 139.598,36€ και για τα 28.914,83 €, συν δικαστικά έξοδα, συνολικά 174.731,39 €.

Σύμφωνα με την απόφαση, που έκανε δεκτό το σχετικό λόγο ανακοπής, η επιμέρους απαίτηση των 139.598,36€ προέκυψε από εσφαλμένο υπολογισμό των ληφθέντων κεφαλαίων του εν λόγω αγρότη. Αποδείχθηκε ότι αυτός πραγματικά είχε λάβει από το 1983 μέχρι και το 1997 για τις καλλιεργητικές του ανάγκες κεφάλαια συνολικού ποσού12.425.675 δρχ (36.465,66€).
Έναντι δε, αυτών συνολικά κατέβαλε στην ΑτΕ και στην διάδοχο τράπεζα εν συνεχεία, συνολικά 95.767,03€ δηλαδή πλήρωσε 22.835,70€ παραπάνω από το διπλάσιο των ληφθέντων κεφαλαίων! Οπότε κρίθηκε, ότι δεν υφίσταται η οφειλή από την ‘ρύθμιση δανείων’ ποσού 117.000 € κι ακυρώθηκε, παρά το ότι την «αναγνώρισε», διότι η αναγνώριση έγινε κατά παράβαση του νόμου των πανωτοκίων.

Επίσης, με την απόφαση έγινε δεκτός ο προταθείς με δεύτερο λόγο ανακοπής συμψηφισμός των αχρεωστήτως καταβληθέντων 22.835,70 € με την νόμιμη οφειλή από το άλλο δάνειο των 28.914,83 €, οπότε μειώθηκε η νόμιμη οφειλή κατά 22.835,70€.

Το δικαστήριο, επίσης, έκανε δεκτό, ότι τα αγροτικά δάνεια που συνομολογήθηκαν από την ΑτΕ ως ‘ανοικτός αλληλόχρεος λογαριασμός’ δεν συνιστούν κατά νομική ορθότητα αλληλόχρεο λογαριασμό. Παρά το ότι έτσι η τράπεζα τα ‘βάφτιζε’, στην πραγματικότητα επρόκειτο για απλούς δοσοληπτικούς λογαριασμούς, για απλές συμβάσεις δανείων.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να τονιστεί ότι το Δικαστήριο δεν χαρίστηκε σε κανέναν, ούτε επιβράβευσε κάποιον ‘κακοπληρωτή’ δανειολήπτη. Στην κριθείσα περίπτωση, ο αγρότης δανειολήπτης ήταν καλοπληρωτής, καθώς μάλιστα πλήρωσε στο διπλάσιο τα κεφάλαια που πράγματι έλαβε και κατέβαλε και παραπάνω 22.835,70€, το οποία ορθώς συμψηφίστηκαν με την άλλη νόμιμη οφειλή του, μιας και είχαν καταβληθεί μετά την ισχύ του Ν. 3259/2004.

Εν κατακλείδι, το Δικαστήριο εφάρμοσε τον νόμο που ορίζει ότι οι οφειλές από αγροτικά δάνεια έχουν ανώτατο όριο το διπλάσιο των ληφθέντων κεφαλαίων, ενώ στην προκειμένη περίπτωση, εάν ο δανειολήπτης δεν ασκούσε τα προβλεπόμενα ένδικα βοηθήματα, θα κατέληγε για τα 12,5 εκατομμύρια δραχμές (ή 36.400€) που όλα κι όλα είχε λάβει, να πληρώσει 138.000€ συν τα 95.767,03€ που ήδη είχε καταβάλλει, δηλ. συνολικά θα αναγκαζόταν να πληρώσει 233.000 € τα 36.000€ που είχε λάβει ήτοι 6,5 φορές παραπάνω από το ποσό των ληφθέντων κεφαλαίων!

Έτσι, η κρινομένη υπόθεση έδωσε άλλη μια αφορμή για να διαπιστωθεί, ότι δεν αρκεί ότι ψηφίστηκε ο νόμος για τα πανωτόκια κι ότι ορίστηκε ανώτατο όριο για τα αγροτικά δάνεια το διπλάσιο των ληφθέντων κεφαλαίων, διότι στην πράξη αποδεικνύεται, όπως εν προκειμένω, ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται τόσο αυτονόητα από ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα, αλλά με σχοινοτενείς μεθοδεύσεις, επιτυγχάνουν, συχνά, να εφελκύουν ωφελήματα μεγαλύτερα απ’ όσα ο νόμος τους επιτρέπει. –

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
WWW.AGROTYPOS.GR ΑΓΡΟΤΥΠΟΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ www.anexartitos.gr

SERRESNEWS.BLOGY.GR

www.agro24.gr

NEWX

ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΝΕΑ
http://www.agrotika-nea.gr/a/dikaiwsh-agroth-me-to-nomo-gia-ta-panwtokia-akyrws/28546073

www.palo.gr

ΔΣΑ Τραπεζα Νομικων Πληροφοριων “Ισοκράτης”

Πανωτόκια σε αγροτικά δάνεια  (Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι…)

Προοίμιο

Από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους το 1830 και μέχρι το 1980 δεν γινόταν μηνιαίος ή τριμηνιαίος ανατοκισμός σε κανένα τραπεζικό δάνειο. Όμως, κακή τη τύχη, από τις 8-12-1980 τέθηκε σε ισχύ η περίφημη υπ’ αριθ. 289/1980 απόφαση της Νομισματικής Επιτροπής, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 8 παρ. 6 του Νόμου 1083/1980, που κάποιος υπουργός υπέγραψε κι επέτρεψε τον απεριόριστο κι άνευ συμφωνίας μηνιαίο/ τριμηνιαίο/ εξαμηνιαίο ανατοκισμό των καθυστερούμενων τόκων!

Συνάμα τα επιτόκια των μακροπρόθεσμων επιχειρηματικών δανείων, ενώ  σ’ όλη  τη δεκαετία του ’60 και μέχρι τον Ιούνιο 1973 κυμαίνονταν από 7,50% μέχρι 8,00%, σκαρφάλωσαν τον Οκτώβριο 1980 σε 18,5% και  εκτινάχθηκαν τον Μάιο 1993 μέχρι και 27,50%,  με αποτέλεσμα  οι αυξημένες τοκοχρεωλυτικές δόσεις να μην μπορούν να εξυπηρετούνται και να καθυστερούν, οπότε οι καθυστερούμενοι τόκοι προστίθονταν στη δόση του επόμενου μήνα/τριμήνου/εξαμήνου και ούτω καθεξής, με συνέπεια η οφειλή, αναπόδραστα, να αυξάνονταν με γεωμετρική πρόοδο μεσοπρόθεσμα  8 και 10 φορές πάνω από το ληφθέν κεφάλαιο! Οι παράγοντες αυτοί εξέθρεψαν το φαινόμενο της υπέρμετρης και καταστροφικής για τις επιχειρήσεις διογκώσεως των οφειλών τους προς τα πιστωτικά ιδρύματα. Δηλαδή, με απλά λόγια, η αποβιομηχάνηση της χώρας συντελέστηκε κατά κύριο λόγο εξ αιτίας του ανεξέλεγκτου ανατοκισμού, που πολλαπλασίαζε με γεωμετρική πρόοδο το χρέος από τον τραπεζικό  δανεισμό.

Το δικαίωμα τού χωρίς περιορισμούς  ανατοκισμού δυνάμει της ανωτέρω αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής πράγματι προκάλεσε μεγάλη καταστροφή στην ελληνική βιομηχανία και μεταποίηση, που έλαβε τεράστιες διαστάσεις κι είχε σαν αποτέλεσμα να χρεωκοπήσουν οι περισσότερες από τις παραγωγικές μονάδες της χώρας. Δεκαοκτώ  χρόνια μετά την εφαρμογή της αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής,  ο  Άρειος Πάγος διαπίστωσε, εν τέλει,  το τεράστιο πρόβλημα και  με τις ιστορικές αποφάσεις τής Ολομέλειας του υπ’ αρ.  8/1998 και  9/1998 ανέτρεψε την μέχρι τότε νομολογία του (που δεχόταν ως νόμιμο τον χωρίς περιορισμό ανατοκισμό των καθυστερούμενων τόκων).

Η αλλαγή της νομολογίας του ΑΠ αμέσως προκάλεσε νομοθετική  παρέμβαση. Θεσπίστηκε η απαγόρευση ανατοκισμού με συχνότητα μικρότερης του εξαμήνου (άρθρο 12  Ν. 2601/1998).  Στη συνέχεια, θεσπίστηκαν τα ανώτατα όρια που θα μπορούσε να φτάσει πλέον μια τραπεζική απαίτηση (4πλασιο, 3πλασιο, 2πλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, αναλόγως πότε λήφθηκε το δάνειο), αλλά συγχρόνως ορίστηκε πως ό,τι είχε καταβληθεί μέχρι τότε, παραπάνω των ορίων αυτών, δεν αναζητείται  σε καμία περίπτωση (άρθρ. 30 § 2 εδ. β` του Ν. 2789/2000).

 Ο νόμος του 2004 για τα δάνεια των αγροτών /κτηνοτρόφων

Εν τέλει, με το Νόμο  3259/2004, εισήχθη  επιτέλους ο καθορισμός του 2πλασίου ως ανώτατου ορίου της συνολικής οφειλής τους προς την τράπεζα,  (κι αν δεν υπάρχουν στοιχεία για τα προ του 1990 ληφθέντα κεφάλαια θεσπίστηκε ευνοϊκότερος συντελεστής 1,5)  για τα δάνεια των αγροτών και των κτηνοτρόφων, φυσικών προσώπων, αλλά και εταιρειών με  αντικείμενο γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες, όπως  η πρόσφατη απόφαση υπ’ αρ. 11/2016 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου απεφάνθη, κρίνοντας το ζήτημα, εάν ως αγρότες, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 § 5 του Ν. 3259/2004, θεωρούνται, πέραν των φυσικών και τα νομικά πρόσωπα και μάλιστα τόσον οι προσωπικές, όσον και οι κεφαλαιουχικές εταιρίες ή οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, οι ΙΚΕ, που οι εταίροι κατά πλειοψηφία είναι αγρότες και ασχολούνται με την γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία κλπ,  και εάν τελικά δικαιούνται και τα νομικά πρόσωπα την προνομιακή μεταχείριση, την οποία προβλέπει ο ως άνω νόμος για τους αγρότες, στην έννοια των οποίων υπάγονται όλοι οι ασχολούμενοι με τη γεωργία, κτηνοτροφία, πτηνοτροφία, μελισσοκομία, σηροτροφία, αλιεία, υδατοκαλλιέργεια, δασοπονία. Επίσης και όσοι από αυτούς ασχολούνται συμπληρωματικά και με τον αγροτουρισμό, αγροτοβιομηχανία, παραδοσιακή βιοτεχνία και προστασία του φυσικού χώρου, εφόσον οι δραστηριότητες αυτές ασκούνται στα όρια της αγροτικής εκμετάλλευσης και στα πλαίσια του εγκεκριμένου προγράμματος του Υπουργείου Γεωργίας.
Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς πόσο μεγάλη σημασία  είχε η παραπάνω απόφαση της Ολομέλειας και τι μεγάλο εύρος από επιχειρηματικά  δάνεια περιλαμβάνει, για τα οποία αναγνωρίζεται πλέον, ότι έχουν οροφή οφειλής μέχρι το διπλάσιο του ληφθέντος κεφαλαίου. Ειρήσθω εν παρόδω, ότι στην Κύπρο το 2πλάσιο του ληφθέντος κεφαλαίου, ως ανώτατο όριο οφειλής  θεσπίστηκε από το 1977!!!  Εκεί, στο αδελφό κράτος,  με ένα νόμο κι ένα άρθρο, επιτυχώς έδωσαν  λύση και βρήκαν την χρυσή τομή για τα ανώτατα όρια της τραπεζικής οφειλής. Με το άρθρ. 6 του υπ’ αρ.  2/1977 κυπριακού Νόμου περί Τόκου απαγορεύονταν  η απαίτηση τόκων  να υπερβαίνει το ληφθέν κεφάλαιο [«ο τόκος …δεν θα υπερβαίνει το ποσόν του αρχικού χρέους»].  Ο νόμος αυτός αποτέλεσε αναμφίβολα το κατάλληλο υπόβαθρο για να γραφεί μια χρυσή περίοδος ευημερίας κι ανάπτυξης στην Κύπρο, ενώ στην Ελλάδα εξ αιτίας της θέσπισης του απεριόριστου ανατοκισμού από το 1980 και μέχρι το 2004 καταστρέφονταν οι εγχώριες βιομηχανικές, βιοτεχνικές, αγροτικές και  μεταποιητικές επιχειρήσεις.

Προβλήματα εφαρμογής του νόμου για τα δάνεια των αγροτών

Όμως, παρά την θέσπιση του 2πλασιου ως ανώτατου ορίου οφειλής για τα αγροτικά δάνεια, παρατηρήθηκε  έντονα το φαινόμενο καταστρατήγησης του νόμου και μη ορθής εφαρμογής του από την ΑτΕ, η οποία, αν και εσχάτως λύθηκε και τέθηκε σε εκκαθάριση, δεν έπαυσαν οι παρά το νόμο απαιτήσεις της από την κακή εφαρμογή του νόμου, να στοιχειώνουν τον ύπνο πολλών αγροτών. Ακόμη κι όσες απαιτήσεις μεταφέρθηκαν στην διάδοχο τράπεζα, συνεχίζουν να διεκδικούνται με τις παράνομες προσαυξήσεις λόγω εσφαλμένου υπολογισμού και κακής εφαρμογής του νόμου 3259/2004. Ενώ λοιπόν η ΑτΕ ‘παρέδωσε την ψυχή της’, με την θέση της σε εκκαθάριση, το χούι τής μη ορθής εφαρμογής του νόμου, συνεχίζεται….

Ενδεικτικά, παρατίθενται τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

Περίπτωση πρώτη (μηδενισμός απαίτησης)

Τρεις αγρότες (2 πρωτοφειλέτες κι 1 εγγυητής) από το Χουμνικό Σερρών καλούνταν από την τράπεζα να εξοφλήσουν υποτιθέμενο   υπόλοιπο οφειλής 28.000€. Όμως οι δανειολήπτες αυτοί ενώ είχαν λάβει διάφορα αγροτικά  δάνεια  συνολικού ύψους περί τα 10 εκατομμύρια  δραχμές (30.000  €) κι είχαν πληρώσει στην τράπεζα 69.496 €, δηλαδή πάνω από το διπλάσιο, καλούνταν από την τράπεζα να πληρώσουν κι άλλα… 28.000€! Η επιπλέον απαίτηση δεν ήταν νόμιμη και μετά από  άσκηση αγωγής από αυτούς, ακυρώθηκε ολοσχερώς η απαίτηση των 28.000€ με την υπ’ αρ. 126/2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών, που κατέστη τελεσίδικη κι αμετάκλητη.

Περίπτωση δεύτερη (περιορισμός απαίτησης στο μισό)

Αγρότης από το Νέο Σκοπό Σερρών  καλούνταν από την τράπεζα να εξοφλήσει υποτιθέμενο υπόλοιπο από αγροτικά δάνεια ύψους 101.000 €. Και σ΄αυτήν την περίπτωση η τράπεζα δεν εφάρμοσε σωστά το νόμο, αγνόησε πληρωμές του δανειολήπτη  και δεν υπολόγισε το ανώτατο ύψος στο διπλάσιο των ληφθέντων κεφαλαίων. Μετά από αγωγή του, το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι ο αγρότης αυτός είχε λάβει συνολικά περί τα 7.721.000 δρχ και είχε πληρώσει 6.027.000 δρχ . Επειδή δεν είχε πληρώσει το διπλάσιο των ληφθέντων κεφαλαίων (15.442.108 δρχ), αφαιρέθηκαν απ’ το ανώτατο όριο (15.442.108 δρχ)  οι καταβολές του και το Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών με την υπ’ αρ. 125/2012 τελεσίδικη κι αμετάκλητη απόφαση του,  περιόρισε την οφειλή του, που είχε φτάσει κατά την τράπεζα τα 101.000 €, σε  27.630 € εντόκως από 4.8.2004, δηλαδή  τού περιόρισε την οφειλή περίπου στο μισό  (27.630 € συν νόμιμοι τόκοι περίπου  17.000€) απ΄ ό,τι η τράπεζα διεκδικούσε.

Περίπτωση τρίτη (μηδενισμός απαίτησης)

Αγρότης από χωριό στα βόρεια του Νομού Σερρών είχε λάβει το 1999 δάνειο 3.000.00 δρχ. το οποίο κάποια στιγμή σταμάτησε να εξυπηρετεί. Η τράπεζα τον κάλεσε το 2007 σε ρύθμιση και αυτός αναγνώρισε ότι χρωστά υπόλοιπο κεφαλαίου  25.56,61 € αποπληρωτέο σε δέκα χρόνια εντόκως, δηλ. συνολικά μέχρι το 2017 θα έπρεπε να πληρώσει 34.572,23 €. Δηλαδή θα έπρεπε να πληρώσει 4 φορές το ληφθέν κεφάλαιο, χωρίς να υπολογίζονται οι καταβολές που είχε ήδη κάνει από το 1999 μέχρι το 2007!

Κατόπιν αγωγής του, διατάχθηκε λογιστική πραγματογνωμοσύνη με την υπ’ αρ. 143/2015 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών. Η λογιστική πραγματογνωμοσύνη δικαιώσε πλήρως τον ενδιαφερόμενο αγρότη και διαπίστωσε,  ότι όχι μόνο πλήρωσε τα διπλάσια απ’ ό,τι έλαβε, αλλά και πολύ παραπάνω (συνολικά πλήρωσε 21.000€) και συνεπώς δεν οφείλει απολύτως τίποτα, αλλά απεναντίας έχει να λαμβάνει πίσω.

Επιμύθιο

Η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι για μερικούς τραπεζίτες   1+1 δεν κάνουν 2, παρά το ότι ο νόμος έτσι διακελεύει. Η πράξη καταδεικνύει επίσης, ότι η εφαρμογή ενός νόμου δεν είναι, τελικώς, τόσο απλή, όσο εκ πρώτης όψεως φαίνεται. Η εφαρμογή του διπλασίου ως ανώτατου ορίου στις τραπεζικές απαιτήσεις από αγροτικά / κτηνοτροφικά δάνεια δεν γίνεται πάντοτε απλά κι εύκολα, όπως ο νομοθέτης προέβλεψε, αλλά συναντά όχι σπάνια συμπληγάδες, όπως αμφισβητήσιμες «αναγνωρίσεις χρεών» και τραπεζολογιστικές μαεστρίες, που, παρά το νόμο,  πολλές φορές καταλήγουν  το 1+1 να κάνει 11 !

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ:
http://www.agrotypos.gr/index.asp?mod=articles&id=107914
https://www.anexartitos.gr/panotokia-se-agrotika-daneia-prota-vgainei-psychi-kai-meta-choyi

http://www.serraikanea.gr/oikonomia/item/84320-panotokia-se-daneia-agroton-prota-vgainei-i-psyxi-kai-meta-to-xoyi-grafei.html

http://serresnews.blogy.gr/post/5114-panotokia-se-daneia-agroton-

ΦΩΝΗ ΒΙΣΑΛΤΙΑΣ

ΠΑΝΩΤΟΚΙΑ σε ΔΑΝΕΙΑ ΑΓΡΟΤΩΝ

NEO!
Τελεσίδικος μηδενισμός οφειλής 140.000 απο δάνεια πρώην ΑτΕΕπιστροφή αχρεωστήρως καταβληθέντων

Ακύρωση Διαταγής Πληρωμής 174.731,39€

ΜονΠρωτΣερ 144/2018 Αναγνώριση ανυπαρξίας χρέους 36.000€ απο αγροτικά δάνεια Επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων